Liefste Nouska,
Je kwam al heel klein bij ons.. Je was pas 6 weken.
Ik weet het nog precies papa kwam ’s avonds toen Robin en ik al op bed lagen aan met iets in zijn handen. En ik riep meteen; Hé een poesje! Haha, Robin zei nee Milou dat is geen poesje dat is een hondje een klein puppytje! Wat een schatje was je, we waren meteen verliefd op je! Dat moest en zou ons hondje worden! Je hebt toen al in mijn speelgoed mandje van de speelgoedpoezen liggen slapen. En toen moest je weer terug naar je mama, na een paar weken konden we je op komen halen. Eindelijk!!! Wat waren wij blij! Op het begin was het nog wel even moeilijk voor je, je was nog niet zindelijk en papa sliep elke nacht bij je omdat je toch beneden moest blijven, en je piepte zo erg dat wij anders niet konden slapen. Toen je eindelijk zindelijk was, was het ook helemaal goed. Je speelde heel graag buiten en ging vaak mee wandelen bij het meer. Je mocht ook overal naar toe, en iedereen vond je een schatje!
Overal ging je mee naar toe, op vakantie naar verjaardagen overal. Je was ook zo’n makkelijk hondje. Als we met de auto ergens naar toe gingen lag je bij de voeten voor in de auto. We hadden nooit last van je. Terwijl Robin en ik al steeds aan het zeuren waren of we er al bijna waren hadden we van jou nog geen kik gehoord. Wat was je toch braaf!
Je was ook altijd zo vrolijk als er iemand binnen kwam, dan sprong je er wild tegen aan en begon heel erg te likken. Dat heb je ook altijd gedaan!! Je was dol op kinderen, en gaf ze vaak een grote lik over hun gezicht. Sommige vonden dat een beetje eng, maar andere zoals Fleur moesten er dan erg om lachen. Ook met het vissen van Maik ging je vaak mee. En in de sneeuw, en op het ijs was je ook altijd van de partij! Wat een lol had je dan. Likken in de sneeuw en graven in de sneeuw, en het ijs was ook lekker koud aan je snoet!
Het strand was ook iets waar je heel graag naar toe ging, lekker wild doen. Rennen over het strand en hele grote kuilen graven, daar was je dol op. Het water was iets minder leuk, maar als je het dan echt warm had ging je er wel even in, haha en dan kwam je eruit als een verzopen poedeltje. ’s Avonds zat je ook altijd bij papa op schoot dat was dan echt jou plekje. En dan nadat je uit was geweest dan ging je snel naar boven en sprong je op mijn bed en sliep dan ‘s nachts bij mij! Met mama liep je vaak hele rondes om het meer, en bij Robin lag je al vroeg samen met hem op een kussen voor de tv. Je was echt een gezelligheidsdier!
Nadat je ziek was geworden ging het heel snel, wat misschien ook maar goed is.
Je hebt in ieder geval geen pijn hoeven lijden. Op 6 november om 20.45 was het zover, je was op lieverd, je kon het niet meer aan.
We gaan je missen lieverd,
Je hebt en je blijft een speciaal plaatjes in ons hart houden!
We love you darling!
Je hebt nu een plaatje bij ons in de tuin, een herdenkingsplaatsje.
